گرایش و فلسفه مدیریت در مناطق مختلف جهان

فلسفه مدیریت وگرایش های مرتبط با آن در جدول زیر خلاصه شده است. در بیشتر مناطق و کشورها( به استثنای ژاپن) فلسفه مدیریت میتواند به خوبی با تئوری Xتوصیف شود که کارکنان با سبک اقتدارگرا مدیریت میشوند. همچنانکه در جدول میبینیم، آمریکای لاتین و آفریقا گرایش به برقراری تمایز آشکار بین مدیریت و کارکنان، تئوری X ، سبک مدیریت اقتدارگرا، وافق زمانی کوتاه مدت در تصمیم گیری دارند.

در آمریکا وجوامع دموکراتیک اروپایی فلسفه مدیریت متداول تئوری X است. اگرچه این کشورها در تلاش برای حرکت به سوی سبک مشارکتی هستند. در چین و جوامع سوسیالیست اروپا، مشارکت کارکنان تحت قیمومت مورد پذیرش است. اگرچه مدیران ملزم به توجه به منافع کارگران و حزب هستند، اما در عمل فقط منافع حزبی مسلط است. افق زمانی در تصمیم گیری نیز کوتاه مدت می باشد.

فلسفه مدیریت حاکم بر سازمانهای آفریقایی، اگر نه ضرورتا در عمل، شبیه اصول مدیریت کلاسیک است. بین مدیریت و کارکنان تفاوتها و تمایزات قابل ملاحظه ای وجود دارد. مدیریت دارای قدرت کنترل، اختیار و حق تنبیه وپاداش می باشد. کارگران و کارگران باید کارکرده و از مدیران  و روسای خود اطاعت کنند. در نتیجه سازمانها سلسله مراتبی، بلند بوروکراتیک و مکانیستیک هستند. ارتباطات یکجانبه و از بالا به پایین است. ترس از مافوق، بالاترین نیروی هدایت افراد در سازمان به شمار می رود. در این سازمانها ابزارهای آشکار ترساندن همانند: ترس از تنبیه، ترس از دست دادن شغل و ترس از قربانی شدن وجود دارد.یک احساس عمومی درمورد نیاز به کمک داشتن وجود داشته و اعتقاد بر این که میتوان بر سرنوشت و تقدیر کنترل داشت، دیده نمی شود.

سبکهای مدیریت در خاورمیانه:

تئوریهای کلاسیک سازمان و مدیریت بدون در نظرگرفتن تنوع محیطی و فرهنگ، اعتبار و پذیرش جهانی ندارند. وجود بسیاری از ویژگیهای فرهنگی بومی، تاریخی و محیطی که در جوامع وجود دارد بر پارادایم های وارد شده ازآمریکای شمالی و خاور دور تاثیرگذار بوده است. اکنون از پارادایم چهارم صحبت میشود که ویژگیهای مدیریت در خاورمیانه را تشریح میکند. بیشتر خصوصیات این پارادایم از فرهنگ اسلامی ناشی میشود که یک الگوی حاکم اعتقادی و سازمان اجتماعی در این منطقه است

مدیران منطقه خلیج فارس ترجیح میدهند سازمانها دارای ثبات نسبی باشند. آنها ترجیح میدهند تصمیمات مقامات عالی، قطعی و مسئولیت با خود آنها باشد.آنان انتظار ندارند که اتخاذ تصمیمات به آنها تفویض شود و فقط علاقه دارند در تشریح و توجیه مواردی که مدیران و روسایشان باید در مورد آن تصمیم گیری کنند یاور آنها باشند.

و سرانجام مدیران در جمهوری اسلامی ایران ، محصولی از فرهنگ خود هستند. در این زمینه نگرشها، رفتارها و سبکهای تصمیم گیری مدیران ایرانی انعکاسی از تعاملات پویای جمعی، گرایشات فرهنگی و واقعیت های بازار است . بنابراین هر تلاشی برای درک جنبشهای مختلف مدیران ایرانی و عملکرد سازمانهی آنان، بایستی فرهنگ ایرانی و واقعیتهای اقتصادی ایران را مورد توجه قرار دهد. فرهنگ ایرانی ریشه در سنتهایی دارد که تاکید زیادی به نهادهای فرهنگی مثل مذهب  و خانواده دارد. انقلاب ایران همه جنبه های جامعه ایران و ارزشهای اساسی آن را تحت تاثیر قرار داده است. این انقلاب محیط اجتماعی را بوجود آورده است که ترکیب منحصربفردی از معنویات برپایه ارزشهای اسلامی و غرورملی دارد. در این زمینه مدیران ایرانی بایستی به نحوی ارزشهای خود و رویه های تجاری شان را تغییر دهند تا با ارزشها و رویه های مذهبی، اجتماعی و سیاسی بعداز انقلاب سازگاری داشته باشد.